სოციალური ქსელი

საკმარისია სოციალურ ქსელში შევიდე, რომ გულს უხარია: შემიძლია საკუთარ სექსუალურ ფანტაზიებს სრული გასაქანი მივცე. ვინმე ალბათ იფიქრებს, რომ მე იმ სოციალური ქსელებით ვსარგებლობ, რომლებსაც კორუმპირებული ჟურნალისტები და ტელე- თუ რადიოწამყვანები რეკლამას უკეთებენ ხოლმე, არა? სულაც არა. მე სხვა სოციალური ქსელები მირჩევნია.

ამასწინათ ჩვეულებრივ შევედი სოციალურ ქსელში, რომელიც ჩემი საკუთრებაა, 50000-მდე რეგისტრირებული იუზერით, სადაც მეც რიგით იუზერად ვარ დარეგისტრირებული და არავინ იცის, რომ ეს ქსელი ჩემია. ეს ქსელიც ისევე, როგორც ყველაფერი, რასაც ჩემი ხელი ოდესმე შეხებია, გენდერული თანასწორობისა და თავისუფლების იდეალებს უწევს პროპაგანდას, რა თქმა უნდა, თავისუფალ სექსსაც და თანასწორობის რეალიზაციას სექსში უპირველეს ყოვლისა. ჩემი სოციალური ქსელი ყოველდღიურად იზრდება, რაც განსაკუთრებით მახარებს. მოკლედ, შევედი, თეფშით წინ დავიდგი მხალული ნიგოზი ტოსტერში გახუხულ პურთან და ცივ ყავასთან ერთად, ვუცდიდი, რომ ვინმე გამოჩნდებოდა და თან ყავას ვწრუპავდი. კიოლნში სახლი მაქვს, სახლი მაქვს ასევე სიღნაღში, ამიტომ ხან სიღნაღში ვარ და ხან კიოლნში, ორივე ქალაქი ძალიან მიყვარს. ჩემი წინაპრები უძველესი სიღნაღელები იყვნენ, ქალაქის დაარსების დღიდან სიღნაღში ცხოვრობდნენ, ამიტომ როგორც კი საკმარისი ფული დავაგროვე, სახლი ვიყიდე ამ ქალაქში. საქართველო ჩამორჩენილი და პროვინციული ქვეყანაა, გარეგნული ბრწყინვალების მიუხაედავად პროვინციული ქალაქია სიღნაღიც, ამიტომ სიღნაღელებთან ისევე, როგორც ზოგადად ქართველებთან ურთიერთობას ვერაფრით ვახერხებ იმ გამონაკლისების გარდა, რომლებიც ყველგან არსებობენ, მათ შორის ისეთ ჩამორჩენილ და ველურ ქვეყანაშიაც კი, როგორიც საქართველოა; ქართველ ქალებს ნერვების მოშლის მეტი არაფერიო შეუძლიათ, სულერთია, ვინ ხარ, მილიონერი, ვარსკვლავი თუ უბინძურესი ლოთი, თუ ქართველი ხარ, ე. ი. ცუდად მოგექცევიან, უხეშად და უზრდელურად, მე კი ვერ ვიტან არათავაზიან ადამიანებს და როგორც კი შევიტყობ, რომ ადამიანი უხეშია, მაშინვე ვწყვეტ ყოველგვარ ურთიერთობას მასთან. გამონაკლისია Dirty Talk-ი, ეს ხომ უხეშობა კი არა სტიმულაციაა, ხოლო მე ჩემს ცხოვრებაში თავად განვსაზღვრეავ, რა არის Dirty Talk-ი და რა უხეშობა. კიოლნში სულ მცირე, ქალების 99% მაინც, და სულ მცირე 14 წლის ასაკიდან, მზად არის, სრულფასოვანი ურთიერთობა იქონიოს ჩემთან, მიუხედავად იმისა, რომ ქალებისათვის არც თანამედროვე გერმანიაა სამოთხე. მათთვის ჩემთან ურთიერთობა დიდი პატივია, ამიტომ ჩემთვისაც დიდი პატივია მათთან ურთიერთობა. მე არასოდეს ვაყენებ შეურაცხყოფას ადამიანებს, თუ უკიდურეს ზომამდე არ მიმიყვანენ, მაშინაც კი არ ვაყენებ შეურაცხყოფას ადამიანებს, როცა თვითონ მაყენებენ შეურეაცხყოფას, უბრალოდ, კავშირს ვწყვეტ ხოლმე მათთან სამუდამოდ და მორჩა. ვერ ვიტან დაცინვას, დამაცირებელ ქარაგმებს, ორაზროვან, დაძაბულ დიალოგებს, ამიტომ ქართველი ქალები რად მინდა, თუ ისინი შეურაცხყოფას მომნაყენებენ?! ქალების მეტი რა არის ამქვეყნად.

მოკლედ, ლოდინი დავიწყე, ბოლოს, ხუთი თუ ათი წუთის შემდეგ მწვანე შუქი აციმციმდა და დავინახე, ვიღაც შემოვიდა ჩემი პროფილის გვერდზე. ის ანოინიმურად იყო დარეგისტრირებული, მართალია, სოციალური ქსელი ჩემია, და შემიძლია, შევამოწმო, ვინ არის ყოველი ანონიმური პროფილის უკან, მაგრამ ამას არასოდეს ვკადრულობ. ადამიანების თვალთვალი ჩემს გემოვნებას არ შეესაბამება.

ჩემმა ახალმა ანონიმმა ნაცნობმა კიბერსექსი შემომთავაზა, მაგრამ როგორც გერმანელ ქალებს სჩვევიათ, მორცხვად და მორიდებულად, რაც ჩემში ყოველთვის განსაკუთრებულად სევდიან გრძნობებს იწვევს იმიტომ, რომ მეც ხშირად ასეთი ვარ. რამდენიმე საათი კიბერსექსი გვქონდა, მერე კი შემომთავაზა, ერთმანეთი უკეთესად გაგვეცნო. “შეგიძლია, ჰამბურგში ჩამოხვიდე?” მკითხა მან, “კი-მეთქი,” ვუპასუხე. კიბერსექსი საუკეთესო საშუალებაა იმის გასარკვევად, შეესაბამები თუ არა პოტენციურ პარტნიორს სექსში, და რადგან ერთმანეთი მოგვეწონა, ურთიერთობების გაგრძელება გადავწყვიტეთ. ის 15 წლის აღმოჩნდა, სკოლის მოსწავლე, 13 წლით უმცროსი ჩემზე, ჩემთვის კი ასაკი არაფერს ნიშნავს. ფოტოები გამომიგზავნა ინტერნეტით, მაგრამ როცა ჰამბურგში, მატარებლის ბაქანზე შევხვდი, სინმადვილეში კიდევ უფრო ლამაზი აღმოჩნდა. მე მოვეხვიე მას და ყურის ბიბილოზე ვაკოცე, მან ქვედა ტუჩზე მიკბინა. მერე პარკში წავედით, სადაც რატომღაც საპოხი საცხისა და დამწვარი კირის სუნი იდგა, ასევე ჩემი ახლადგაცნობილი პარტნიორის ფრანგული თუ იტალიური პარფიუმერიის არომატი, მან ხელი ჩამიყო შარვალში და ჩემი პენისი მოსინჯა, რამაც გული სითბოთი და სიყვარულით ამივსო მის მიმართ, მერე წავედით ლაბორატორიაში, სადაც გამოკვლევები ჩავიტარეთ აივ-ინფექციაზე, საღამოს სახანძრო კიბით ავედით ორივე მასთან, საძინებელში, საბედნიეროდ, ტოლერანტი მშობლები აღმოაჩნდა, ვერ ვიგრძენი დაძაბულობა მათგან და ამიტომ სასტუმროს ხარჯები დავზოგეთ, თორემ სექსის დროს იმაზე ფიქრი დამღლიდა, ჩემი სატრფოს ხმამაღალი კვნესა ვინმე ცხოველს არ გაეგო, დაზოგილი ფულით კი ერთმანეთს საჩუქრები ვუყიდეთ (მიხარია, რომ მოვატყუე და ჩემს მიერ ნაჩუქარი ოქროს გულსაბნევი უფრო ძვირი ღირდა, ვიდრე მისგან საჩუქრად მოცემული ტოპაზისთვლიანი ქინძისთავი). ასეთ დროს ტყუილი გამართლებულია.

ხოლო “ტრადიციულ” ქართველებს რაც შეეხება... დაე, უაზროდ იხადონ სასტუმროს ფული, ინტერნეტის ფული, შეიძინონ უამრავი სიმ-ბარათი და სხვა ათასი ხარახურა, რათა ერთმანეთი "უკეთესად გაიცნონ," წილები ყველგან მაქვს და მიმაჩნია, რომ სულელი სულელია, ჭკვიანი კი ჭკვიანი. მსოფლიო სავსეა ტრადიციული ადამიანებით, დანარჩენების კეთილდღეობა კი მათ სისულელესა და მოუქნელობას ეფუძნება დიდწილად, იმ ადამიანების ჩაგვრას, რომლებიც ვერაფრით ახერხებენ ინტეგრაციას ამ სიტყვის ყველაზე მართალი, სექსუალური მნიშვნელობით.



ფოტო: Fotolia

12.12.2011

 

 

 

მთავარი

ბიოგრაფია

ნაწარმოებები

დაკავშირება

 

 

შეიძინეთ რომანი "ჭენება" საქართველოს მაღაზიებში

 
 
Copyright © David Chutlashvili. Alle Rechte vorbehalten